Osteoporose leidt tot een geringere botdichtheid en dus neemt het gevaar op breuken toe. Actuele onderzoeken tonen aan dat lichamelijke activiteit de zwaartekracht van de betroffen patiënten helpt, hun beweeglijkheid behouden blijft en het risico op botbreuken afneemt. Alleen door de inwerking van de aantrekkingskracht wordt de lokale botvorming gestimuleerd en als gevolg daarvan meer calcium in de botten ingebouwd. Dit is het tegenovergestelde effect van wat astronauten in de ruimte ervaren.
Door de ruimtevaart is intussen voldoende bekend dat, door het oponthoud buiten de aardatmosfeer en dus ook buiten het bereik van de normale aantrekkingskracht, deze stofwisseling onherstelbaar beschadigd wordt: wanneer een gewichtloze toestand optreedt, heeft het menselijk lichaam geen harde botten nodig, en ontkalken ze. Een onderzoek gedurende vier jaar van het "Internationale Ruimtestation" (ISS) heeft aangetoond dat de botten ook een jaar na de terugkeer op aarde niet terug zijn geregenereerd.
Training tegen de zwaartekracht
Trampolines zijn een bevattelijk voorbeeld voor de wisselwerking van zwaartekracht en traagheidskracht: bij het afremmen op de springmat en de daaruit resulterende negatieve versnelling werkt bovenop de aantrekkingskracht een versnellingskracht. Tijdens het afremmen werkt op het lichaam eigenlijk een verhoogde zwaartekracht dan bij andere trainingsvormen in en het reageert erop door een verhoogde afzetting van calcium. De botten worden gestabiliseerd, de osteoporose gestopt.
Tegelijk werkt het trampolinespringen als zeer efficiënte, excentrische spiertraining. Tijdens het afremmen spant de musculatuur zich telkens op, terwijl ze op het hoogtepunt van de schommelcurve totaal ontspannen is. Zo wordt de steunmusculatuur versterkt, kan de functie terug verbeteren en bovendien verbeterd de coördinatie duidelijk door het voortdurend balanceren. Men kan zich amper een betere valprofylaxe voorstellen dan een getraind en snel reagerend spierapparaat.
Trampolinespringen werkt drievoudig positief
Door het trampolinespringen op een bellicon minitrampoline kan men zich dus drievoudig en zeer efficiënt tegen botbreuken wapenen. Daarbij is het belangrijk op een zo elastisch mogelijk vering met elastiekringen te letten, want hoe elastischer de vering, hoe langer de remweg en de daaraan gekoppelde, verhoogde inwerking van de zwaartekracht. Vergeleken met normale trampolines met staalveren is de remfase op een bellicon bijna dubbel zo lang en tegelijk is door het zachte afremmen de belasting voor gewrichten en tussenwervelschijven op de bellicon duidelijk kleiner. Men traint dus efficiënter en tegelijk ook voorzichtiger.
Preventie is troef
Vandaag weten we dat tijdens de jeugd al wordt uitgemaakt of men later een neiging tot osteoporose zal hebben of niet. In de eerste 30 levensjaren wordt de botmassa opgebouwd: hoe minder ondervoeding en hoe meer beweging men in deze tijd heeft, hoe dichter en sterker de botten worden. En hoe meer massa er tijdens de jeugd wordt gerealiseerd, hoe langer de botten het uithouden.
Kinderen hebben een aangeboren drang tot lopen, ravotten, huppelen, en veel plezier op de bellicon. Omdat trainen op de trampoline de botdichtheid effectief stimuleert, bestaat de mogelijkheid perfect om reeds in de kindertijd de koers uit te zetten om problemen met osteoporose op latere leeftijd te voorkomen.
Conclusie:
Op een super elastische bellicon-trampoline kan men swingend tegen de aantrekkingskracht van de aarde in gaan. De stofwisselingsactiviteit die zo ontstaat, maakt de botten hard en houdt ze elastisch. Het kan zowel therapeutisch door patiënten, maar ook preventief door jongere mensen tegen osteoporose worden ingezet. Bovendien is het nog leuk ook!
